Cemal Süreya’ya Mektuplar

Ahmed Arif’in kaleminden dökülen bu mektuplar, sadece bir şaire değil, bir dağın yankısına yazılmış satırlar gibi. Kendini "ilkel" diye nitelese de, onuru ve kökleriyle asla kopmayan bir isyandır o. Dağların gürültüsüyle, çığın sesiyle aynı soydan geldiğini söylerken, sözcükleri de tıpkı doğa gibi çarpıcı ve yalındır. Fotoğrafında yüzünün yarısını gölgeye gömmek istemez; alnının aklığını, Diyarbakır’ın izlerini olduğu gibi göstermek ister. Çocukluğunda türkülerle sarhoş olan, şehveti iki yaşında keşfeden bir adamın hikâyesi bu. "Bacısı güzele kardeş olaydım" dizesiyle mest olan, dizelerde kendini bulan bir yürek. Mektuplar, sadece sözcüklerden değil, ateşten ve topraktan da örülmüş sanki.