Celile Su

İnsanın yalnızca kemik ve etten ibaret olduğunu sanırız çoğu zaman, oysa aslında su gibi akışkan, su gibi kırılgan. "Başıma gelse dayanamazdım," dediğimiz her şey, bir anda bedenimize sızıp yerleşiveriyor. "Artık yeter!" diye haykırdıkça, acılar katlanarak çoğalıyor. Ta ki bir noktaya gelene dek; canımızın yanmadığını, hatta içimizdeki o sert iskeletin bile eriyip gittiğini fark edene kadar. Her şeyi göğüsler hale geliyor insan. Dinleyenler, yüzümde beliren hüznü görüp dehşete kapılıyor, "Nasıl dayanıyorsun?" diye soruyor. Oysa ben, dayanılmaz bir şey yaşamadığımı düşünüyorum. Acı, belki de sandığımız kadar ağır değil.