Celaleddin Harzemşah

Moğol ordusunun önünde geri çekilmek zorunda kalan Celaleddin Harzemşah, çaresizliğin eşiğinde ailesine son bir kez baktı. Annesi ve eşleri, gözlerinde umutsuz bir yalvarışla ona döndüler: "Esaretten beter bir son bekliyor bizi, kurtar bizi bu acıdan!" Celaleddin, ağır zırhını ve değerli eşyalarını bırakarak yedek atına atladı. Siyah sancağını sıkıca kavradığı eliyle, yirmi metrelik uçurumdan coşkun nehre atladı. Bu cesur hamle, karşı kıyıdan izleyen Cengiz Han’ın bile dikkatini çekti. "Böyle bir evladın babası olmak ne büyük onur!" diye mırıldandı, hayranlıkla. "Ateş ve su gibi tehlikelerden sıyrılıp kurtuldu. Bu adam, ileride başımıza büyük dertler açacak." Celaleddin, atıyla yüzerek karşı kıyıya ulaşmayı başardı. Ne var ki, ailesinin akıbeti yüreğini dağladı; onları nehre bırakmak zorunda kaldı. Gözleri yaşlı, Cengiz Han’a son bir bakış attı. Bu, son değil, sadece bir başlangıçtı. Geri dönecekti...