Çekilme Suları / Bütün Yazıları 2

Şükrü Erbaş’ın satırları, yolculuğun ve yalnızlığın derin izlerini sürüyor; bir ömrün arka sokaklarında geziniyor. Her adım, unutulmuş kasabaların alacakaranlığında yankılanıyor, her sabah, sisli şehirlerin nabzında atıyor. Çaresizlikler, dalgın anlara dönüşüyor; gölgeler bilenirken, ışıklar kaybolmuyor gözden. Acıların izi, sevdiklerinin bakışlarında saklı; pişmanlıklar, güzellikleriyle sarıp sarmalıyor geçmişi. Boşluklar, çocukluk anılarıyla dolup taşıyor; yalnızlık, ömrü büyütüyor sessizce. Kalabalıklar içinde doğmuş olsan da, acı veren de onlar olsa bile, dersini yalnız başına çalışmışsın hep. İncinebilmek için kimseye ihtiyaç duymadan, zehrin tadını biliyorsun göğsünde. Yanlışlardan uzak dur, dağ kovuklarında uyu rüyalarını. Gecenin karanlığı korku değil, bazen bir sığınak olabilir. Yurtsuzluğun bile üstünü örtecek bir el bulunur belki. Mahşerini sev, çünkü sen kurdun onu. Taş bile yalnız değilken,.