Çay Güzeli

Rize’nin çay tarlalarında, sabahın ilk ışıklarıyla başlayan gün, Zeliha’nın söz verdiği gibi son bohçayı toplamasıyla bitecekti. Annesi Mukadder, ağır yükünü sırtlayıp alım yerine doğru yürürken, kızının gecikmesiyle gökyüzüne bakakaldı. Bulutlar, mandalina ağaçlarının üzerinden süzülürken, gri tonlar arasında kaybolan güneş, tarlalara hüzünlü bir ışık düşürüyordu. İsmail Saymaz, bu topraklarda umutla yola çıkanların, kimi zaman yolda kalanların, kimi zaman da hayata tutunmayı başaranların öyküsüne davet ediyor okuru. Çay yapraklarının arasında çalışan mevsimlik işçilerden, balıkçı tezgâhında her şeye bahis oynayan hamsicilere; Rus Pazarı’nda orak-çekiçli rozet satan Matmazel Loya’dan, şeyhini ararken yanlışlıkla bir otel odasında Olga’yı hatırlayan sofiye kadar farklı hayatlar, dar sokaklarda, geniş otoyollarda ve yağmalanan ormanların gölgesinde kesişiyor. *Çay Güzeli*, siyah beyaz karelerin ardında.