Çarpık Dünya

Partinin lideri, Ortalama İnsan hareketini kurduğunda, etrafında tuhaf bir kalabalık toplanmıştı. Her biri, yaşamının bir yerinde küçük bir çatlak taşıyan bu insanlar, adeta bir sirk topluluğunu andırıyordu: biri yüzündeki sivilcelerle boğuşurken, diğeri utangaçlığından yerin dibine girmek istiyor, bir başkası geçmişteki korkunç bir kazayı unutamıyor, dördüncüsü ise konuşurken kelimelerin içinde kaybolup gidiyordu. Nabokov, bu romanında karakterlerin dünyalarını öyle bir derinlik ve renkle işliyor ki, okurken her birinin zihnine adım atıyormuşsunuz hissine kapılıyorsunuz. Her cümle, bir labirentin koridorlarında dolaşmak gibi; hem şaşırtıcı hem de büyüleyici.