Çaresiz Stratejiler

Gerçekliğin buharlaşıp gittiği, anlamın kayganlaştığı bir dünyada, geçmişe dönüp "keşke" demek ne kadar nafile. Tıpkı terk edilen bir adamın, kadınına "neden?" diye sorması gibi: Cevaplar, zaten verilmiş olanı değiştirmeye yetmez. Baudrillard, bu kısır döngüyü sorgularken, olayların ardındaki nedenleri didiklemenin beyhudeliğine işaret ediyor. Her şey, sanki baştan yazılmış bir senaryonun parçasıymışçasına, kendi kendini doğrulayan bir kısırdöngü içinde akıp gidiyor. Önseziler, uyarılar, hatta çaresiz çabalar – hiçbiri, nedensiz bir felaketin önünü kesmeye yetmiyor. Peki ya nedenli olan? O da zaten yeniden üretilebilir, tekrarlanabilir; dolayısıyla aslında bir "olay" olmaktan çıkıyor. Geriye kalan, belleksiz bir zamanın, köksüz bir varoluşun labirentinde savrulan, anlamdan yoksun bir fragmanlar yığını. Musil’in "niteliksiz insanı" gibi, her şeyin ve hiçbir şeyin parçası haline geliyoruz.