Çaputların Yakılışı

Boğaz'ın öte yakasında, arnavut kaldırımlı sokaklarda dolaşırken, yaşlı kadınların elleri durmaz; solgun halıların üzerinde iğne iplik, dantel örerek geçmişin izlerini dokur. Tarihin sayfalarından koparılmış resimler, padişahların yüzleriyle dolu kâğıtlar, kımızla dolu kadehler ve tavla pulları arasında bir neslin sonu, bir diğerinin başlangıcı el değiştirir. Her kırılan vazo, milli birlik ve beraberlik söylemlerinin gölgesinde kaybolan bir akşamı daha hatırlatır. En güzel geceler, devletin gölgesi düşmeyen, yalın ayaklı evlerin küflü odalarında yaşanır. Oyuncakları tozlanmış, saçları örülmemiş çocuklar, ağızlarından dökülen yalnızlıkla babalarını çağırır; çarşıda kaybettikleri, sonra yeniden buldukları o isimleri. Bu gecelerde kimse ölmez, sadece zamanın acımasız akışı içinde savrulur gider.