Çanlar

19. yüzyıl İngiltere’sinin sisli sokaklarında, kilise kulelerinden yayılan çan sesleri, yalnızca zamanı değil, insanların kaderini de anımsatıyordu. Toby Veck, ya da herkesin bildiği adıyla Tırıs, bu seslere kulak verirken kendi hayatının da bir ritmi olduğunu düşünürdü. Aksak adımlarla şehrin taşlarını arşınlarken, en büyük endişesi, sevgili kızı Margaret’ın geleceğiydi. Zenginlerin ve güçlülerin kuralları, yoksulların yazgısını çoktan çizmişti sanki. Ama çanlar, ona farklı bir seslenişle yaklaşıyordu: Kalbinin en yakınında olanın, gerçeği fısıldadığını unutma.