Çanakkale Geçilmez/Bir Destanın Öyküsü

Anadolu’nun bağrında yükselen destan, sessiz çığlıklarla başlar. Çeyiz sandıklarında bayraksız kalan umutlar, bir milletin kaderini ağır ağır örer. Avrupa’nın öfkesi yüzyıllara yayılırken, Türkler her cephede kan ve gözyaşıyla hesaplaşmak zorunda kaldı. Mora’nın dağlarından Sakarya’nın sularına uzanan yol, sadece coğrafyayı değil, bir varoluş mücadelesini de çizer. Manastır’ın soğuk taşlarında, Tuna’nın kıyılarında, Kafkasya’nın karanlık geçitlerinde sürüklenen bedenler, Anadolu’da son bir nefes için direndi. Sürgünlerin, ihanetlerin, katliamların gölgesinde kalanlar, bu topraklara sıkışıp kalsa da yenilmeyi reddetti. Recep Şükrü Apuhan, son 150 yılın acı dolu sayfalarını aralarken, genç kuşaklara bir miras bırakıyor: Bu topraklar kolay kazanılmadı. Her karışında bir şehidin kanı, her taşında bir direnişin izi var. Geçmişin yükünü sırtlanmadan geleceğe yürünemez. Unutmak, yenilmenin ilk adımıdır.