Can Babam Fikri Büyüktanır

Köy Enstitüsü’nün kapısından adım attıkları o sabah, Zeki ve Fikri için her şey yolunda görünüyordu. Spor, folklor, kahvaltı derken günlük rutinleri başlamıştı ki müdürün odasından gelen çağrı her şeyi değiştirdi. İkisinin de kaydı yapılmıştı ama yönetmelik, aynı evden yalnızca bir öğrenciye izin veriyordu. Büyük ağabey olarak Zeki, kardeşinin eğitimini düşünerek geri çekilmeyi teklif etti. "Ben giderim, Fikri kalsın" dediğinde, içindeki burukluğu kimse göremedi. Oysa tren bir gün sonra gelecekti ve ikinci geceyi de Enstitü’de geçirmek zorundaydı. Zeki’nin bu fedakârlığı, Fikri’nin hayatını kökten değiştirdi. Köy Enstitüsü’nden mezun olan Fikri, görev yaptığı köylerde çocuklara umut, halka ışık oldu. Zeki ise sessizce kenara çekilerek, kendi hayallerini kardeşinin geleceğine feda etti. Bu hikâye, sadece bir okul kaydı değil, bir ağabeyin sevgisiyle yoğrulmuş bir yaşam öyküsü.