Çamurlu Sokaklar / Bir 12 Eylül Hikayesi

Bazı hikâyeler, anlatılmaya başlandığında kelimeler yetmez oluverir. Sözcükler, yürekteki o derin sızıyı, umutsuzluğun ağırlığını taşıyamayacak kadar hafif kalır. Yaşanmamış olanı anlamak ne mümkün; çaresizliğin nasıl bir boşluk yarattığını, her şeye rağmen ayakta durmanın ne demek olduğunu yalnızca deneyimleyen bilir. Umut, bazen öyle bir yerde kaybolur ki, yarına bakmak bile ağır gelir. Hayat, sevgisiz, beklentisiz, yalnız... Beklemek ne zormuş meğer: kavuşmayı, aşkı, düşleri, yağmuru... Hepsi birer hayalden ibaret kaldığında, geriye sadece sessizlik ve o bitmeyen sorular kalır. Bu öyküler, o sessizliğin içinde kaybolanların, umudun kıyısında savrulanların hikâyesi.