Çamran Mazlumdu

Şehit Çamran, bu dünyadan çekip giderken ardında yalnızca bir isim değil, bir duruş, bir inanç ve umut bırakmıştı. Onun yaşamı, alçakgönüllülüğüyle, cesaretiyle ve her daim mazlumların yanında dimdik durmasıyla örnek oldu. Bu dünyanın kirine bulaşmadan, tertemiz kalmaya çalışanlara ise derin bir yalnızlık miras kaldı. Ne var ki, onun izinden gidenler, bu yalnızlığın aslında bir erdem olduğunu, gerçek dostun arayışında daha da tutuşan bir yürek taşıdığını öğrendiler. Çamran, kalbi her an Allah’la atan, gönlü hep ezilenlerden yana olan bir savaşçıydı. Şehadet özlemiyle yanıp tutuşurken, henüz kavuşamadığı zaferlerden birinin ardından içini şu sözlerle dökmüştü: *"Şehadetin mutluluğuna eremedim. Hayatta kalmak, acı çekmek, sevdiklerimin cansız bedenlerine bakmak ve onların cenazeleri arasında sabretmekle yazgılıyım."* Bu sözler, onun nasıl bir yürek taşıdığının en çarpıcı kanıtıydı.