Cam Valiz

İmbuz’un onur vatandaşı olan şair dostumla birlikte kelimelere dalardık; bazen şifreli, bazen geceye ait, kimi zaman da fahişenin teni gibi ışıltılı. Sözcükler, yanıp sönen sözdizimleri, değirmen suyu kadar yumuşak zarflar arasında kaybolurduk. İkimiz de parlak sesli ünlülerin büyüsüne kapılır, İnka’nın cam mücevherleri misali çınlayan hecelerle mest olurduk. Balkonda, gelişigüzel toplanmış bir cam valiz, bu kelimeleri biriktirmek için beklerdi. Sanki her biri, kırılgan ama değerli bir anıyı saklayan kristal parçalarıydı.