Cam Kafes

Eda, en yakın arkadaşı Fatoş’un "Gerçek diye bir şey yok belki de" sözünü aklından çıkaramıyordu. Fatoş her ne kadar garip biri olsa da, söyledikleri hep doğru çıkardı. Peki ya iyilik, kötülük, özgürlük? Hepsi birer kuruntu muydu? İşler, eski kitapların altında buldukları Orta Çağ günlüğüyle daha da karmaşıklaşmıştı. Günlüğün sahibi Susanne’ın yaşadıkları, Eda’yı derinden etkilemiş, zaman zaman öfke nöbetlerine, hatta çıldıracak gibi hissetmesine neden olmuştu. Üstelik Oğuz’un ukala tavırları da cabasıydı. Neyse ki Fatoş her zamanki gibi yanındaydı. İki arkadaş, Susanne’ın çektiği acıları okudukça ona yardım edememenin burukluğunu yaşıyordu. Bu yüzden, günlüğü Türkçeye kazandıran Asiye’yi bulmaya karar verdiler. Belki ona yardım ederek, geçmişin yükünü hafifletebilirlerdi. Ama Asiye’nin içinde bulunduğu cam kafes, onlarınkinden çok da farklı değildi. Acaba bu kafeslerden kurtulmak mümkün müydü? Yoksa.