Çalınan Poe Lacan ve Derrida Psikanalitik Devekuşu Diyalektiği

Edebiyatın ve psikanalizin kesiştiği noktada, bir mektubun izini sürerken buluruz kendimizi. Jacques Derrida, Edgar Allan Poe’nun gizemli öykülerinden yola çıkarak, Lacan’ın devekuşu benzetmesiyle örülü bir labirente davet ediyor okuru. Kafasını kuma gömen bu kuş, aslında tehlikeyi görmezden gelmenin değil, görünmezlik hilesinin simgesi değil mi? Üçüncü bir gözün, arkanızdan tüylerinizi yolduğunu fark etmeden, siz nasıl da efendi pozlarında kaybolursunuz. Dupin’in zekâsıyla özdeşleşenler için bu oyun daha da karmaşık: Ne kadar çok anlam yüklersek, o kadar çok açılırız eleştiriye. Derrida, mektubun dolaşımını bir politika olarak sunarken, her okumanın yeni bir yorum doğurduğunu hatırlatıyor. Kimse masum değil burada; ne devekuşu, ne hırsız, ne de efendi. Yalnızca kelimeler, anlamları kaydırarak, bizi kendi gerçeğimizle yüzleştiriyor.