Buzdan Bahçe

Güneşin yüzünü bile göremediği bir hayat düşünün. Jess’in dünyası tam da böyleydi; ışığa karşı duyarlı teni, onu dört duvar arasına hapseden bir kader gibiydi. Okul sıraları, sokaklar, parklar... Hepsi uzak, erişilmez bir rüyadan ibaretti onun için. Perdeler sürekli kapalı, dışarıdaki çocukların kahkahaları ise yalnızca camdan yansıyan hayalet seslerdi. Hastane kontrolleri ve koruyucu giysiler olmadan adım atamadığı bu yaşamda, tek avuntusu pencereden izlediği o renkli dünyaydı. Ta ki bir gece cesaretini toplayıp evden kaçana dek. Gözleri alışkın olmadığı karanlıkta, her zaman özlem duyduğu oyun parkına adım attığında, karşısında bambaşka bir manzara belirdi: Sanki sihirli bir el değmiş gibi, her yer buzla kaplıydı. Buzdan ağaçlar, buzla örülü çiçekler, donmuş bir cennet... Jess, bu gizemli bahçenin sadece kendisine ait olduğunu sanıyordu. Oysa burada yalnız olmadığını çok geçmeden anlayacaktı.