Buz Sarayı

Siss, ansızın içine düşen bir çekimle Unn’un yatağının kıyısına ilişir. İkisi de aynayı ellerine alır, yüzlerini yansıtan camın karşısında dururlar. Göz göze geldiklerinde, aralarındaki sessizlik bir anda ışıkla dolar. Aynanın derinliklerinde kaybolan bakışlar, birbirine karışan gölgeler, dudaklardan dökülmeyen sorular... Kim kime bakıyor, kim kimi yansıtıyor? Unn’un yüzündeki çizgiler, Siss’in yüzüne mi ait, yoksa sadece kendi yansımaları mı? Işıklar titreşir, gölgeler uzar, ama cevap yoktur. Sadece iki kız, bir aynanın iki yanında, birbirlerinin içinde kaybolurlar. Ne bir söz, ne bir hareket; yalnızca sessizliğin içinde büyüyen o an...