Buz Kırağı 2

Baran Demiroğlu’nun geçmişi, alevlerin içinde yanıp kül olurken, bedeni buz gibi soğuğa teslim oluyordu. Çocukluğunun geçtiği ev, alevler içinde çökerken, o, donmuş toprağın üzerinde hareketsiz kalakalmıştı. Bacakları artık onu taşımıyordu; annesiyle kardeşini kurtaramadan, gözlerini kapatmıştı. Uyandığında ise bahar güneşi yüzüne vuruyordu. Hastane yatağında, kolundaki keskin acıyla irkilerek açtığı gözleri, geride bıraktığı dehşeti hatırlatıyordu: üç cansız beden ve yanıp kül olmuş bir hayat. Peki ya olay yerinde her zaman gördüğümüz rollerin ötesinde bir gerçek varsa? Katil, kurban, polis… Bu üç kimlik aynı anda bir insanın üzerinde toplanabilir mi? Ya her şey sandığımızdan çok daha karmaşıksa? Baran’ın hikâyesi, görünenin ardındaki gerçeği sorgulatıyor. Unutmayın, hiçbir şey göründüğü gibi değil.