Büyüme Bebeğim

Uykusuz gecelerin, minik ellerin sımsıcak avuçlarına sığdığı o anlar... Duduşen Demirel, *Büyüme Bebeğim*'de anne yüreğinin derinliklerinden süzülen bir yakarışı, masalsı bir dille anlatıyor. Çocuğunu kollarında tutarken dünyanın tüm tehlikelerine karşı duyulan o gizli korku, sayfalara yansıyor. "Sakın büyüme," diye fısıldayan bir ses, aslında kaybetme endişesinin ta kendisi. Zamanın acımasız akışına karşı durmak istercesine, bebeğini hep küçük, hep korunaklı tutmak isteyen bir annenin iç hesaplaşması bu. Peki ya büyümek kaçınılmazsa? Sevginin yerini alacak şeyler, beynini bulandıracak düşünceler, yüreğini soğutacak uzaklıklar... Demirel, fantastik bir dokunuşla gerçekliği sarmalarken, anne sevgisinin sınırlarını zorluyor. Küçük bir çocuğun büyüme sancıları, bir annenin vedalaşma korkusuyla iç içe geçiyor. Sıcak yatağın, ninni sözcüklerinin ötesinde, belki de hiç bitmeyecek bir hasretin ilk kıvılcımları yanıyor bu öyküde.