Büyülü Konak

İstanbul’un göğünde yangın dumanları tüterken, Anadolu’nun dört bir yanı kaynayan bir kazan gibiydi. Açlık, yoksulluk ve umutsuzluk her yanı sarmıştı; yine de bu topraklarda eşine az rastlanır bir inanç, yılmaz bir kararlılık vardı. Düşmanlar, Türk’ün sonunu getireceklerine inanıyor, kefenini bile hazırlıyorlardı. Oysa bilmiyorlardı ki, Türk’ün son nefesini verdiği gün, kıyametin ta kendisi kopacaktı. Bu destansı diriliş, cesaretin korkuyu nasıl boğduğunun, umudun karanlığı nasıl yıktığının hikâyesiydi. İstiklâl Marşı, bu yeniden doğuşun ateşli bir ilanıydı; Mehmet Akif’in yüreğinden dökülen sözler, bir milletin bağımsızlık aşkını haykırıyordu. Üç büyük çiftlik satın alabilecek ödülü reddeden o büyük şair, sadece dizelerle değil, yaşamıyla da bu davanın timsali oldu. Onun ilhamı, bir milletin ruhuna işleyen, tükenmeyen bir nefesti. Bu roman, o ateşin izinde, destanın kalbine doğru bir yolculuk sunuyor.