Büyülü Deniz

Denizle altı ayını paylaşmıştı; eski teknelerle Karadeniz’in hırçın dalgalarında avlanmış, ama kıtalar arası ilk yolculuğuna ılık bir pazar sabahı adım atmıştı. Boğaz’dan geçişi, sanki yeni bir dünyanın kapısını aralamıştı. Şimdiyse bilinmeyen bir yarımkürede, demir bir gemiyle ilerlerken güverteden dolunayın aydınlattığı sonsuz sulara bakıyordu. Deniz, düz bir ova gibi uzanıyor, gemiyi nazlı nazlı sürüklüyordu. Ne tuhaftı; bir bukalemun gibi renk değiştirir, kimi zaman ayna olurdu, kimi zaman ana. Verirdi can, alır da saklardı gizlice. Sırlarla doluydu, kimseye güvenmezdi. Uçsuz bucaksız görünürdü ama dalgaları her daim bir kıyıya vururdu. Ne kadar da gizemliydi...