Büyükler İçin Oyuncaklar

Eski bir oyuncak dükkânının tozlu raflarında saklı olan, yalnızca ahşap tekerlekli atlar ya da iplerle dans eden kuklalar değildir; unutulmuş bir coşku, kaybolan bir merak, belki de çocukluğumuza ait en saf anılardır. Her biri, bir zamanlar avuçlarımızda tuttuğumuz hayallerin izlerini taşır. Kimisi bir çocuğun elinde yeniden canlanır, kimiyse cam vitrinlerin ardında sessizce bekler; ama asla yok olmazlar. İnsan büyüdükçe uzaklaşır onlardan, oysa oyuncaklar hep oradadır: geçmişin kapısını aralayan, bugüne seslenen. Zeynep Emirdağ’ın öyküleri, bu unutulmuş dünyanın eşiğinden geçmemizi sağlıyor. Tahta atların rüzgârla yarıştığı, topaçların dönüşünde zamanın durduğu, kuklaların iplerini kendi ellerimizle tuttuğumuz günlere geri götürüyor bizi. Oyuncaklar, aslında her şeyin bir oyun olduğunu hatırlatır bize; yetişkinliğin katı kurallarının ardında kaybettiğimiz o hafifliği, o saf neşeyi. Bu sayfalarda,.