Büyük Umutlar Müzikholü

İstanbul’un beton ormanında kaybolmuş ruhlar, gölgeler gibi sokak aralarında dolaşır: kasketli adamlar, terk edilmiş çayhanelerin dumanında erir; fenerci, her gece ölülerin yolunu aydınlatırken kendi karanlığına gömülür. Suriçi’nin yangın izleri arasında camgüzeline sarılan Meryem, hayatta kalmanın ağır yükünü taşır. Ezidiler, zulmün gölgesinden kaçıp yıldızlara sığınırken, şehir, umutsuz güvercinlerin kanat çırpışlarıyla inler. Şeytan Dağları’nın derinliklerinde, Karacehennem Ormanları’nın ortasında, Büyük Umutlar Müzikholü yükselir – bir disko topunun etrafında dönen hayaller, özlemler, yarım kalan şarkılar. Mehmet Sait Taşkıran, bu öykülerde geçmişin izlerini silmeye çalışan, modern dünyanın çarkları arasında kaybolan bireylerin peşine düşüyor. Yaşamın akışına kapılmış, varoluş sancıları çeken karakterler, sarı defterlerin sayfalarında hayat bulur. Yıldızlı Gece’de doğanın hükmüne boyun eğen insanları.