Büyük Gün

Cenne’nin sokaklarını ıslatan yağmur, ninni gibi hafif bir hışırtıyla damlalarını düşürüyordu. Yusuf Aziz ise yatağında dönüp durmaktan yorgun düşmüştü; gözlerini kapatsa da uyku bir türlü gelmiyordu. Zihnini kemiren, kalbini hızlandıran bir düşünce vardı: Büyük Gün! O an, sanki parmaklarının ucunda dans ediyor, her geçen saatle biraz daha yaklaşıyordu. Yusuf, derin ve huzurlu bir uykuya dalmayı özlüyordu ama o heyecan verici gün, aklından bir an olsun çıkmıyordu. Zaman hızla akarken, geriye sayım başlamıştı bile...