Büyük Fetih

Osmanlı Devleti, Fatih Sultan Mehmet ve Yavuz Sultan Selim gibi deha hükümdarların ellerinde, insan aklının sınırlarını zorlayan bir yönetim anlayışıyla şekillendi. Merkezden yönetilen bu güçlü yapı, üç kıtaya yayılan topraklarını tek bir iradeyle birleştirirken, adalet ve sorumluluk ilkeleriyle Roma İmparatorluğu’ndan bile ileri bir düzen kurdu. Yetki, hükümdarın keyfi kararlarına değil, ilmiye sınıfının rehberliğine ve her adımda Allah’a hesap verme bilincine dayanıyordu. Bu sistem, yalnızca ahirete bırakılacak bir sorumluluk anlayışıyla yetinmedi; halkın tüm ihtiyaçlarına el atan, bireylerin haklarını gözeten bir totaliter yapıya sahipti. Devlet, adaletin ve ahlakın sınırları içinde, hem güçlü hem de halkına karşı mesul bir otorite olarak varlığını sürdürdü.