Bütün Ölüleri

Acının ilk günlerinde, yüreğimde bir sancı gibi büyüyordu yokluğun gölgesi. Zamanla o sancı, yerini derin bir boşluğa bıraktı; artık sadece bir eksiklik değil, yaşamın ta kendisi oluverdi. Sevda, başlangıçta bir yara gibi açılmıştı içimde, sonra o yara büyüyerek bütün benliğimi sardı. Şimdi ise o aşk, geride kalanların sessiz çığlığına dönüştü. Kayıp, sadece bir anı değil, varoluşun acımasız bir parçası olarak yer etti hayatımda. Her nefes alışımda, her susuşumda, o yokluk bir kez daha hatırlatıyor kendini. Bu roman, kaybın izlerini sürerken, aşkın nasıl bir lanete dönüştüğünü anlatıyor; sevenin, sevilenin ve unutulmanın arasında sıkışıp kalan bir ruhun hikâyesi.