Bütün İyiler Biraz Küskündür

Nilay Örnek’in satırları, hayata tutunma isteğini yeniden alevlendiriyor insanda. Her cümlesi, yarım kalan bir yolculuğa devam etme, görmediğin bir şehri keşfetme, kapalı kalan kapıları zorlama arzusu uyandırıyor. Adaletin yerini bulmasını beklerken bile yaşamak, direnmek gerektiğini hatırlatıyor. *Bütün İyiler Biraz Küskündür*, öğrenmeyi, gülmeyi, doğduğu topraklara sevgi duymayı bırakmayanlar için; umudunu yitirmeden savaşan, yorgun ama pes etmeyenler için yazılmış bir çağrı. Hayat hepimizin yüreğinde izler bırakıyor; ayrılıklar, hayal kırıklıkları, belirsizlikler yavaşlatıyor adımlarımızı. Peki, şimdi ne yapacağız? Belki de ilk adım, önümüze bakıp en yakınımızdaki küçük şeylerle başlamak olacak. Bir kahkaha, bir çaba, bir umut tohumu… Oysa etrafımız, sıradanın, yüzeyselin, hoyratın alkışlandığı bir karmaşa içinde. Bu gürültüde, gerçek iyilerin, elinden geleni yapmaya çalışanların yüreği yoruluyor. Bu.