Bulutlar Ağlamasın

Gözyaşları dinmeyen bir yürek, kara bir matem... İbrahim Karabulut’un *Bulutlar Ağlamasın* romanı, yıllardır acıya gömülmüş bir gelinin sessiz çığlığını anlatıyor. Sevdikleri tarafından terk edilen, dostları tarafından hor görülen bu kadın, tutunacak bir dal bulamamanın ağırlığı altında ezilir. Kara giysiler içinde kaybolan umutları, eğreti bir gelinlik gibi bedenine yapışır adeta. Peki, bu yaralı ruhun dertlerini kime açması gerekir? Kimin omzuna yaslanıp hıçkırabilir? Karabulut, acının dilsizleştiği anlarda bile feryadın peşini bırakmıyor. Yılların getirdiği gözyaşları dinmek bilmezken, bu hallere sebep olanlar nasıl gülüp geçebilir? Roman, kaybolan bir hayatın izini sürerken, insanın en kırılgan yanlarını cesurca ortaya koyuyor.