Bülbülün Kırk Şarkısı (Midi Boy)

Uzak çöllerin kavurucu sıcağında, insanlık bir ateşin içinde yanıp tutuşurken, umut bir kuşun kanadında belirdi. Zaman, zulmün gölgesinde solarken, sevgi bile hançerlenmiş yüreklere mahkûmdu. Goncalar kan ağlıyor, geceler cinayetlerle yırtılıyor, masumlar yalnızca masum oldukları için çarmıha geriliyordu. Babalar kızlarını toprağa gömerken, gökyüzü bile suskun kalmıştı. Oysa Kâbe’nin duvarında bir kırlangıç, çığlıklarını göğe savuruyordu. Ardından bir ses yükseldi: "Geliyor... Gelmekte olan yaklaşıyor!" Gecenin avizesi yıldızlar, ışığı ise ayın dolunay haliydi. O an, her şey değişmek üzereydi. Henüz adı konmamış bir sevda, sözcüklerin yetim kaldığı bir dünyaya doğacaktı. İnsanlık, bir bülbülün şarkısında yeniden dirilişin nefesini duyacaktı.