Bukalemun Manifesto & Hikayenin Ortasından Diyaloglar

Ahmet Güntan’ın *Bukalemun Manifesto* üçlemesi, son halkasıyla birlikte kapanıyor. Önceki kitapların açtığı sorular, bu kez daha keskin bir sorgulamaya dönüşüyor: Vicdanın sınırları nerede başlar, ahlakın yükümlülüğü kime aittir? İnançla kuşku arasındaki o ince çizgide, adaletin terazisi nasıl dengelenir? Ya Tanrı mahkemede yargıç olsaydı, cezalar kime yazılırdı? Karakterler, kendi iç hesaplaşmalarının ağırlığı altında ezilirken, bir adliye koridorunda buluşuyorlar. Arif’in suçu sadece güzelliği miydi? Ya diğerleri: Neskafe Nebil’in kaypaklığı, Tırtıl Muhittin’in bocalamaları, Kertenkele Rıza’nın soğukkanlılığı, Çürük Necdet’in çaresizliği, Mustafa Mıstık’ın yalnızlığı, Tikli Tekin’in tedirginliği ve Romantik Nuri’nin hayal kırıklıkları... Hepsi, tutkularının, korkularının ve bağlılıklarının esiri olmuş, kendi trajedilerinin figüranları olarak karşımıza çıkıyor. Güntan, erkekler arasındaki o gizli, yaygın.