Buğdaydan Hayatlar

Deniz, sonsuz bir aynaya dönüşmüştü o gece. Ay ışığı, dalgaların üzerinde titreşen gümüş bir yol gibi uzanıyordu. Caner, balkonun soğuk demirine tutunmuş, gözlerini kapattığında Mehtap’ın hayali zihninde canlanıverdi. "Şimdi yanımdasın," diye mırıldandı, sanki o an gerçekten oradaymış gibi. Ama elleri titriyor, adımları tereddütle ilerliyordu. Hayata tutunduğu tek şey, parmaklarının ucundaki o son dokunuştu. Murat Cahid Kuvvet’in *Buğdaydan Hayatlar*’ı, kaybın, umudun ve içtenliğin izlerini sürüyor. On beş öyküde, insan ruhunun derinliklerine inen yazar, acıyı, sevinci ve sessizliği öyle bir anlatıyor ki, her satırda başka bir yüzle karşılaşıyorsunuz. Kimi zaman bir balkonun ucunda duran bir adam, kimi zaman buğday tarlalarında kaybolan bir çocuk... Hepsi, hayatın kırılgan ama bir o kadar da güçlü dokusunu gözler önüne seriyor.