Bu Toprağın Canları & Kerbela'dan Günümüze Alevi-Bektaşi Tarihi

Atatürk'ün çocuklara duyduğu derin sevgi, sadece bir liderin ilgisinden öte, geleceğe olan inancının somut bir yansımasıydı. Onun gözünde çocuklar, Türkiye'nin umudu, çağdaşlığın teminatıydı. Yurt gezilerinde onlarla sohbet eder, sorular sorar, gülümseyerek dinlerdi. Ancak ne yazık ki, onun ardından gelen hiçbir yönetici, bu sıcak ve samimi yaklaşımı sürdüremedi. Hiçbir devlet adamı, bir çocuğu elinden tutup sanat galerisine götürmedi, protokolde en ön sıraya oturtmadı ya da salıncakta sallamadı. Çocuklarla denize girmek, onlarla birlikte poz vermek, hatta sıradan bir gezintiye çıkmak bile unutuldu. Atatürk'ün çocuklara gösterdiği bu eşsiz ilgi ve değer, dünya tarihinde bile benzeri olmayan bir örnekti. Belgeler ve fotoğraflar, onun bu benzersiz tutumunu açıkça gözler önüne seriyor. O günden sonra, yetişkinlerle çocuklar arasındaki dostluk ve samimiyetin yerini soğuk bir mesafe aldı.