Bu Dünya Hepimizin

Bir sabah ansızın kopan gürültüyle irkildiler. Uykularının en derin yerinde, dalların arasında sallanan yuvaları sarsıldı. İnsanlar ellerinde keskin aletlerle gelmiş, ormanın sessizliğini parçalamıştı. Ağaçlar birer birer devriliyor, dallar çığlık çığlığa yere düşüyordu. Kuşlar, sincaplar, böcekler ne yapacaklarını bilemeden kaçıştı. Evleri artık yoktu. Oysa o ağaçlar, o dallar, o yapraklar onlarındı. Şimdi ise aynı ahşaplar, kapılar, dolaplar olarak insanların evlerinde duruyordu. "Hoş geldiniz," diyorlardı birbirlerine. Peki ya onlar? Onların yuvası neresiydi şimdi? Ormanın derinliklerinden yükselen bu soru, sessiz bir çığlık gibi havada asılı kalmıştı.