Bozkırda Dağların İniltisi

Güneşin yakıcı sıcağı altında, tozlu ufuk çizgisinden bir anda beliren atlılar, bozkırın sessizliğini bozdu. Üzerlerindeki ter değil, kavrulmuş toprağın kızıllığına karışan kan damlalarıydı. Nefes nefese kalan atların burun delikleri genişlemiş, sıcak rüzgâra rağmen solukları buhara dönüşmüştü. Genç savaşçılar, kurumuş dalları bir araya getirip ateş yaktılar; etleri közde pişirirken, atlarını yeniden hazırladılar. Bir anda harekete geçen süvariler, alevlerin üzerinden uçarcasına geçtiler. Güneye doğru gözden kaybolan toz bulutu, ardında yalnızca közlerin köz kaldığı bir ateş ve boşluğu bıraktı.