Böyle Buyurdu Zerdüşt & Herkes ve Hiç Kimse İçin Bir Kitap

Dağların sessizliğinde on yıl geçirdi Zerdüşt, yalnızlığın kucağında ruhunun fısıldadıklarını dinledi. Artık içindeki ateş, yalnızca kendisi için yanmaktan usanmıştı; ışığını paylaşmak, insanların arasına dönmek zamanı gelmişti. Tıpkı batarken bile dünyayı aydınlatan bir yıldız gibi, o da yüksekliklerden inip armağanlarını dağıtmak istiyordu. Fazla bal toplamış bir arı misali, taşıdığı bilgelikle dolup taşan Zerdüşt, bu kez insanların arasında olmanın vakti geldiğine inanıyordu. Akıllıların deliliğine, yoksulların zenginliğine kavuştuğu o derin sevinci yeniden uyandırmak için yola çıkıyordu. Kendini boşaltmak, yeniden insan olmak için... Çünkü dolu bir kadeh, ancak taşarken altın gibi parlar ve mutluluğunu her yöne saçar.