Botagöz

1912 yılının Kazak bozkırlarında, Çarlık Rusyası’nın çöküşüne doğru giden bir düzenin ağır gölgesi uzanıyor. Topraklar, zulmün ve adaletsizliğin pençesinde kıvranırken, yöneticiler –ister Rus ister Kazak olsun– halkın sırtından geçinmenin yeni yollarını arıyor. Rüşvet, kayırmacılık ve keyfi baskılar, yaşamı çekilmez kılan bir ağ gibi örülmüş durumda. Din adamları da bu oyunun bir parçası; inançları sömürerek umutları köreltiyor, suskunluğu pekiştiriyor. Bozkırın insanları, sabırlarının son sınırına dayanmış, ama çıkış yolunu göremiyor. Herkesin kendi derdine düştüğü bu kaosta, değişim rüzgârları esmeye başlasa da, kimse ne tarafa savrulacağını kestiremiyor.