Boşlukta Uyanmak

Geçmişin silindiği, zamanın durduğu bu akıl hastanesinde kimse nasıl geldiğini hatırlamıyor. Katiller, kurbanlar, deliler, zalimler ve dünyanın peşinde olduğu suçlular aynı karanlık koridorlarda nefes alıyor. Dışarıya açılan tek kapı, çevrelerini saran o yüksek duvarları aşabilmek – ya da boşluğa karışarak yok olmak. Mikail, bu kaçışın tek umudu. Ama duvarların ötesinde ne var? Sonsuz bir özgürlük mü, yoksa daha büyük bir çaresizlik mi? Burak Parmaksız, *Boşlukta Uyanmak* ile okuru, çıkışı olmayan bir labirente hapsediyor. Tecavüzcüler ve tecavüze uğrayanlar, işkence edenler ve işkence görenler, uyumadan koşanlar ve hiç kıpırdamadan ömür tüketenler… Hepsi aynı yerde, aynı kaderin gölgesinde. Kimse neden burada olduğunu bilmiyor, ama herkes bir yanıt arıyor. Ya da sadece kaçmak istiyor.