Boşlukta Nakış

Sözcüklerin kırılganlığına inat, bir hançer gibi saplanan dizelerle örülmüş bu kitap, sessizliğin içindeki çığlığı duyuruyor. Her satır, yokluğun ağırlığını taşıyan bir nakış gibi işlenmiş; acıyı, yalnızlığı ve var olmanın o incecik ipinde sallanan umudu. Sevil Avşar, kelimeleri ustalıkla bükerek, okurun içine dokunan bir dantel örerken, kaybolmanın eşiğinde duranların sesini yükseltiyor. Kırk sekiz sayfada toplanan bu şiirler, bir solukta okunsa da, her biri uzun bir suskunluğun ardından patlayan anlamlarla dolu. Kimsenin yerine ölmek değil, herkesin yerine var olmak için yazılmış gibi; insanın en derin yaralarına merhem olmasa da, o yaraların izini gösteriyor. Boşlukta asılı kalan her sözcük, bir ömre bedel.