Boşluğa İlahiler

Elin dokunuşunda gizlenen sırları düşündüren, her bir parmak izinin farklı bir hikâye taşıdığına inanan bir yazarın sözleri bu. Muzaffer Oruçoğlu, *Boşluğa İlahiler*'de insanın en temel aracı olan eli, yalnızca fiziksel bir uzuv olarak değil, bir duygu ve düşünce dünyasının kapısı olarak ele alıyor. Kadını anlamanın, yaşamı kavramanın anahtarı belki de ellerde saklıdır; birinin avucunda sıcaklık, diğerinde soğuk bir hesaplaşma, bir başkasında ise umutsuz bir yalvarış gizlidir. Aşkı yeniden tanımlamak gerektiğinde, yazarın peşine düştüğü şey, saf ve yalın olanı bulmaktır. Çıplak ayakların tozlu yollarda bıraktığı izler gibi, gerçek aşk da herkesin anlayabileceği, herkesin dokunabileceği bir dildir. Belki de asıl mesele, dünyadaki tüm ellerin dilini öğrenmek, onları birbirine bağlayan o görünmez ipliği hissetmektir. Kırık dökük cümleler, yarım kalan şiirler ve sessiz çığlıklarla dolu bu kitap, insanın içine.