Boşan Gel Kocandan

Evliliğin başında söylenen o sözler, verilen o sözler vardı ya: "Seninle her şeyi paylaşacağız, zor günlerde de yan yana olacağız." Çocuklarımızı birlikte büyütecektik, yaşlılığımızda bir sahil kasabasında huzur bulacaktık. Birlikte geçen yılların ardından, torunlarımızın bayram sevincine ortak olacaktık. Oysa şimdi geriye kalan, sadece hayal kırıklıkları ve yarım kalmış planlar. İkimiz de bu evliliği yürütemedik; ne sen suçsuzsun, ne ben. Belki hatalarım oldu, belki eksiklerim. Kimse masum değil sonuçta. "Tek taşla duvar olmaz" derler ya, işte biz de o duvarı öremedik. Artık nedenleri konuşmanın bir anlamı yok. Bitti işte. Birlikte yaşlanamadık, birlikte gülüp birlikte ağlayamadık. Şimdi geriye dönüp bakınca, sadece "Biz" olamadık diye düşünüyorum.