Boşa Geçirecek Vakit Yok

Ursula K. Le Guin, hayatın sonbaharında bile renklerini solmayan bir yazar. Yaşlılık üzerine düşündükleri, sadece yılların değil, biriktirdiklerinin de hikâyesi aslında. "Ben yok sayıldığımda, yaşım da yok sayılıyor" der gibi, kimliğini silmeye çalışanlara ince bir yanıt veriyor. Fantazya edebiyatına bakışı ise bambaşka: O, sadece "ya öyle olmasaydı?" sorusunu sormakla kalmıyor, alternatif dünyaların kapılarını aralıyor. Bir yumurtayı kabuğuyla yemenin bile cesaret gerektirdiğini söylerken, hayattaki küçük isyanların peşinde koşuyor. Edebiyatı yarış atlarına, ödülleri madalyalara benzetmiyor; sanatın hırs değil, içtenlik olduğunu hatırlatıyor. Kedilerden kahvaltılara, kitaplardan dostluklara uzanan bir sohbet bu. Yaşamın sıradan anlarında bile derinlik bulan, samimi ve biraz da muzip bir ses. Seksenlerinde bir kadının, nasihat vermek yerine, sadece paylaşmak için yazdığı, sımsıcak bir anlatı. Hayatı biraz.