Boş Zaman

Bir adam, aniden belleğini yitirmiş halde uyanır. Çevresindeki yüzler tanıdık gelmez; geçmişi, kim olduğu, hatta nasıl nefes alacağı konusunda en ufak bir ipucu yoktur. Etrafındakiler ona sanki bir yabancıymış gibi bakar, gülümsemeleri gergin, bakışları sorgulayıcıdır. Onların paylaştığı anılar, ortak hikâyeler, içine doğduğu bu dünyanın parçası olamadığı için kendini bir sahtekâr gibi hisseder. Her şey bulanık, her şey tekinsizdir. Beyoğlu’nun gri sokakları, inşaatların boğduğu deniz, çarpık yüzler ve anlamsız fısıltılar arasında kaybolur. Hatırlamak istedikçe korkular büyür, rüyalar kabusa döner. Geçmişi olmayan bir adam, şimdiyi nasıl yaşar? Gözlerini açtığında gördüğü bu tuhaf dünya, acaba kendi zihninin bir oyunu mudur? Yoksa gerçekten de unuttuğu bir hayat mı vardır? Her adımda biraz daha derine gömülen bir hikâye, belleğin labirentlerinde kayboluşun öyküsü.