Boş Salıncak

Bir kadın, evinin bahçesinde, güllerle sohbet ediyor. İstanbul'da gördüğü bir genç kadının hüznünü paylaşıyor onlarla. Güller, onun en sadık dostları, hiçbir zaman onu terk etmiyorlar. Mevsimlerin geçişine rağmen, hep orada kalıyorlar. Begonviller de öyle, hep bahçede kalıyorlar. Kadın, bir an için, yeni açan bir güle bakakalıyor ve ona isimle hitap ediyor. Sessizlik, entire sokağı sararken, ısırgan otları, ölümün varlığını hatırlatıyor.