Boğum Günü

Uzaklıkların arasına sığmayan bir hikâye bu; zamanın, özlemin ve yitirilenin peşinden sürüklenen. Doğduğun günü, üflediğin mumun alevinde saklı kalan dilekleri, adımlarının izini sürer gibi hatırlıyor. Senin attığın her adım, düştüğün her engel, taşıdığın yükün ağırlığı onun için bir sır değil. Gurbetin soğuk yüzü, sıla hasretinin yakıcı acısı, sesindeki titremenin her zerresi onun gözünden kaçmaz. Ne kadar uzaklaşırsan uzaklaş, her kilometre ona senin gidişini anlatır; her damla gözyaşı, bir ummana karıştığının habercisi olur. Bazen bir rüya olmaya çalışır, bazen kabusa dönüşür. Dudaklarında kuruyan sözler, yatak odasının kapısında bekleyen sessizlik, hangi yöne döndüğünü bilen bir gölge gibi yanında durur. Senin attığın her adımın yönünü bilir, ama senin bilmemen daha iyi olacak şeyler vardır. Çünkü bazı yükler, taşınmak için değil, birlikte omuzlanmak içindir. Acıların, eşit dağılmayan çabanın,.