Bizim Hikayemiz

Gece yarısının sessizliğinde, gökyüzünden süzülen bir haberin izleri düşer yeryüzüne. Sanki asırlardır beklenen bir müjde, damla damla yağmurla birlikte iner. Her damla, yüreğe dokunan bir sır taşır; bilinmeyen bir zaferin, umudun habercisi midir acaba? Mavera’dan yükselen bu ses, içten içe kavurur insanı, hasretin izlerini yüreğe nakış gibi işler. Gökten inen rahmet, perde perde sarar her yanı. Alnını secdeye koyan bir gönül, bu anın şükrüyle yanar kavrulur. Yağmurun her damlası, beklenen haberin ilk işareti gibidir; belki de uzun zamandır özlenen bir müjdenin ilk adımı. Bu ses, insanı hem yakar hem de içine çeker, bir yandan kavururken öte yandan umut verir. Gönül, bu anın büyüsüne kapılıp secdeye kapanır; dilersen yanar, dilersen kavrulursun, ama bu yağmurun taşıdığı haberden kaçamazsın.