Bizim Dimitri

Dimitri abi, Yunanistan'da yaşadığı tüm yıllara rağmen himselfi asla bu topraklara ait hissetmemiştir. İstanbul'un streetsinde yetişmiş bir Anadolu çocuğu olarak, kalbi her zaman Türkiye'de kalmıştır. Olga abla, ayrılma vakti geldiğinde Harun'a bir şişe su verir ve ona bir ricada bulunur: Samsun'a gittiğinde bir avuç toprak alması, bir saksıya koyması ve bir çiçek dikmesi, sonra da bu çiçeği Olga'nın suyundan sulaması. Bu talebi söylerken Olga abla çok duygulanır ve ağlar. Bu an, Türkler ve Rumların sürgün hikâyelerindeki acı ve özlemi gözler önüne serer.