Bitmeyen Aşk

Pınar Kür, *Bitmeyen Aşk*’ta aşkı alışılmışın dışında bir perspektiften ele alıyor. Duyguların ötesine geçerek, bu evrensel temayı zekice bir sorgulama süzgecinden geçiriyor. Roman, klasik aşk hikâyelerinin kalıplarını korurken, anlatım biçimini baştan aşağı değiştiriyor; okuru, karakterleri ve hatta yazarı bile olayların içine çekerek birlikte keşfetmeye zorluyor. Nilgün ve Sinan’ın öznel dünyaları, yazarın iddialı nesnelliğiyle dengelenmeye çalışılsa da, bu denge gerçekten sağlanabiliyor mu? Okur, bu sorunun yanıtını kendi verecek. Yazar, olayları doğrusal bir akışla değil, parçalı ve zaman zaman dağınık bir üslupla aktarıyor. Kimi yerde karakterlerin uzun diyaloglarına dalıp gidiyor, kimi yerde ise tam heyecan doruktayken araya girerek hikâyeyi kesintiye uğratıyor. Bu yaklaşım, bazı okurlar için ukalalık olarak görülebilir; ancak yazarın savunusu net: Burada anlatılan, sıradan bir aşk hikâyesi değil..