Bitki Kökleri & İnsan Avı

Güneşin altında bükülen sırtlar, çatışmanın sessiz tanıklarıdır. Bir taraf hep insan, ötekiyse bazen doğanın kendisi, bazen de içimizdeki karanlık. Ölüm korkusu, her şeyi birbirine bağlayan gizli iplik gibidir; kahvaltı sofrasından arta kalan zeytin çekirdeklerinde bile titreşir. Kapılar açılmadan taşınır, sorular sorulmadan savuşturulur. Güzellik, ilk bakışta yakalanan bir şey değildir belki de; daha çok, sonradan fark edilen, içine çekilen bir nefes gibi. Bu sayfalarda, çatışmanın gölgesinde büyüyen hikâyeler var; bazen kök salan, bazen avlanan, ama her daim var olan.