Biriz

Serdar Epözdemir, yazma serüvenini babasından miras kalan bir tutkuya dayandırıyor. Köy gecelerinin gaz yağı ve ispirto kokulu atmosferinde filizlenen bu merak, zamanla bilinçli bir öğrenme aşkına dönüşmüş. Epigenetik bir geçişin izlerini taşıyan bu yolculuk, yazarın kendi sözcükleriyle kitap sayfalarına yansıyor. Okumak ve yazmak, onun için sadece bir alışkanlık değil, köklerinden beslenen bir yaşam biçimi. Bu küçük ama derinlikli eserde, o damarın izini sürüyoruz; geçmişin izleriyle bugünü buluşturan, samimi bir anlatının peşinde.